Ufuk Gazetesi

Artık Türkiyeli olan Suriyeli çocuklar anlatıyor

Artık Türkiyeli olan Suriyeli çocuklar anlatıyor
192
20 Ocak 2019 - 13:23

Göç İdaresi Genel Müdürlüğü’nün resmi verilerine göre Türkiye’de 18 yaş altında 1 milyon 646 bin 53 Suriyeli çocuk yaşıyor. Mayıs 2011-Ocak 2019 arasında ülkemizde 410 bin Suriyeli bebek doğdu. Geri kalanların çoğu da çok küçük yaşta buraya göç ettiği için kendi ülkelerine dair hiçbir hatıraları yok. Artık Türkçe konuşan, Türk kültürüyle yetişen ve kendilerini Türk hissettiklerini söyleyen Suriyeli çocuklarla konuştuk.

Meryem Safa (8)
Abim ve iki kız kardeşim var. Beş yıl önce geldik. Neresinden geldiğimizi hatırlamıyorum ama ateş seslerini hatırlıyorum. Okula gidiyorum, en yakın arkadaşımın adı Yağmur, onu çok seviyorum. Diğer arkadaşlarım hep Suriyeli. Annem Suriye’deki eski evimizin çok büyük ve güzel olduğunu anlatıyor, buradaki evimiz çok küçük. Çay içmeye bize gelir misin?

Muhammed Soub (11)
Ben üç yaşındayken gelmişiz, Suriye’yi hiç hatırlamıyorum. Annem “Artık dönmeyeceğiz” dedi ama orası neresi ben bilmiyorum. Bir tek bu sokağı biliyorum. Geçen sene okula gidiyordum ama öğretmenim vuruyor diye bıraktım. Başka çocuklar benimle kavga ediyor, öğretmen hep bana kızıyor. Türk çocuklara daha iyi davranıyor ama ben de burada yaşıyorum, ben de Türkçe konuşuyorum. Burada çok mutluyuz, geri dönmeyeceğiz.

Ahmed Safa (10)
Üç kız kardeşim var. Beş yıl önce Halep’ten geldik. Burada küçük bir evde oturuyoruz. Komşularımız bizi hiç sevmiyor. Bana “Dandik Suriyeli” deyip gülüyorlar. Bize hiç yardım etmiyorlar, ses yapıyoruz diye kızıyorlar.

Nesrin El-Ali (13)
Beş yıl önce Halep’ten geldik. Beşinci sınıfa gidiyorum. Halep’te güzel bir hatıram yok ama en kötü günümü hatırlıyorum. Ablamla yengemlere gidiyorduk, bir uçak okulu vurmaya çalıştı. Yengeme kapıyı açsın diye bağırmaya başladık ama duymadı bizi. Sonra açtı kapıyı, içeri girdik, o sırada bomba atıldı. Çok korkmuştuk. Dayımın çocuğu da dışarıdaydı, bizimle onun kolu kanamıştı. Sonra hepimiz Türkiye’ye geldik. İlk Gaziantep’e gittik, iki yıl kaldık. Sonra bir yıl Osmaniye’de. İki yıldır da İstanbul’dayız. En çok Osmaniye’yi sevdim, her yerde Atatürk’ün fotoğrafları ve bayraklar vardı, çok seviyordum. Annem burada bir Türk’le evlendi, babam Türk olduğu için ben de Türküm.

Sabriye Soub (7)
Birinci sınıfa gidiyorum. Çok iyi Türkçe konuşamıyorum. Ablam, abilerim var. Bizim sokakta dizi çekiliyor, ben de okul sonrası buraya gelenleri gezdiriyorum. ‘Vartolu’nun evine götürüyorum. 2 lira, 3 lira veriyorlar. Bazen burası çok kalabalık oluyor, o zaman okula gitmiyorum. Suriye’yi hiç görmedim. Benim anne-baba Suriyeli, ben Türkiyeliyim.

Muhammed Abbas (16)
Sekiz sene önce Halep’ten geldik. Halep güzeldi; bizim kapının önüne üç bomba atılana kadar. Bacağımdan yaralandım, ameliyat oldum, şimdi iyiyim. Babam felç geçirdi. Balat’ta büyüdüm ben. Halep’teki evimin çatısı ve penceresi kalmadı, artık oraya dönemeyiz. Geç başladığım için altıncı sınıfa gidiyorum, Türk arkadaşlarım da var. Zaten artık kendimi Türk gibi hissediyorum.Söylemezsem kimse Suriyeli olduğumu anlamıyor.

Emir El-Bakim (7)
Türkiye’de doğdum. Suriye’ye hiç gitmedim. Annemle babam “Belki bir gün döneriz” diyor. Annem çok dönmek istiyor, burada mutlu olmadığını söylüyor. Ben burada mutluyum, arkadaşlarım var. Büyük çocuklar benimle Suriyeli diye dalga geçiyorlar ama ben Suriye’yi hiç bilmiyorum.

Zehra Soub (13)
Beş erkek, bir de kız kardeşim var. Ben beş yaşındayken Türkiye’ye geldik ama çok hatırlamıyorum, annemin anlattıklarından biliyorum. Annem hep anlatıyor Suriye’yi. Ailem de geri dönmeyi düşünmüyor ama bir gün hadi dönüyoruz deseler, ben gitmek istemem. Burada büyüdüm ve çok alıştım Türkiye’ye. Bir sürü arkadaşım oldu. Kendimi buraya ait hissediyorum, burayı çok seviyorum, sorana Türk olduğumu söylüyorum.

Hürriyet

SON EKLENEN FİRMALAR

Ufuk Gazetesi Hollanda'nin en uzun soluklu Türkçe gazetesi Türkiye haberleri - nieuws van Turkije, Hollanda haberleri - nieuws van Nederland