Hollanda’da yapılan yeni bir araştırma, zorbalığa uğrayan çocukların büyük çoğunluğunun yaşadıklarını öğretmenleriyle paylaşmadığını ortaya koydu. Her üç çocuktan biri ise bu deneyimini ailesine bile anlatmıyor.
Sessizlik, güvensizlikten besleniyor
Radboud Üniversitesi ile Wij-leren’in ortak yürüttüğü çalışmaya göre, çocuklar çoğunlukla “suç bende olabilir” düşüncesi, misilleme korkusu veya yetişkinlere duyulan güvensizlik nedeniyle sessiz kalıyor. Araştırmacılar, bu sessizliğin çocuklar üzerindeki psikolojik etkisinin derin olduğunu vurguluyor.
Zorbalığın uzun vadeli etkileri ağır
Zorbalık, çocukların özgüvenini zedeliyor, uyku düzenlerini bozuyor ve akademik başarılarını düşürüyor. Araştırmaya göre, uzun süreli zorbalık maruziyeti stres hormonlarını artırarak depresyon riskini 2 ila 3 kat, yalnızlık duygusunu ise 11 kat yükseltiyor.
Zorba-kurban ikilemi yetersiz kalıyor
Eğitim danışmanı Nico den Breejen, okulların zorbalığı hâlâ “zorba” ve “kurban” gibi basitleştirilmiş bir ikiliyle açıklamaya çalıştığını söylüyor. “Zorbalık çoğu zaman bireysel bir davranış değil, sınıf içinde desteklenen bir grup dinamiğiyle ortaya çıkıyor. Eğer zorbalık yapan kişi popülerse, davranışlar hızla normalleşiyor ve yayılıyor” diyor.
Kalıcı çözüm sınıf ikliminde saklı
Uzmanlar, zorbalığa karşı en etkili önlemin sınıfta yıl boyunca sürdürülen pozitif bir sosyal atmosfer oluşturmak olduğunu belirtiyor. İlkokul yıllarında geliştirilen kapsayıcı sınıf kültürü, ergenlik döneminde çocukları zorbalığa karşı daha dirençli kılıyor.
YASAL UYARI: Haber, fotoğraf ve videolarımızı link vermeden kullananlar hakkında hukuki süreç başlatılacaktır. ©ufuk.nl UMG (Ufuk Media Grubu)
